Kinderen

Al op vrij jonge leeftijd wist ik al dat ik geen kinderen wilde. Ik heb ook nooit last gehad van nesteldrang, “rammelende eierstokken” of alles wat ook maar mogelijk is met betrekking tot het verlangen naar een kind. Mis ik iets? Weet ik niet, ik weet niet hoe het is om wel een kind te hebben, ik kan dus niet zeggen of ik het mis of niet.

Toen ik in 2004 mijn huidige partner leerde kennen, hadden we beide nog een leeftijd om, als we dat hadden gewild, aan kinderen te beginnen. Ik was al vrij snel duidelijk tegen mijn partner dat ik geen kinderwens had.  Gelukkig vond hij het ook prima zonder kinderen, dus daar hadden we dan ook geen discussie over. Jammer genoeg dacht onze omgeving er heel anders over, zo kregen we regelmatig de vraag, wanneer we en of we aan kinderen zouden beginnen, want ja ook wij werden ouder. Heel wat keren heb ik moeten uitleggen dat wij geen kinderen wilden. Vaak staan mensen je dan ook best wel raar aan te kijken, want het “hoort” er toch bij? Voor mij hoort het er niet persee bij. Ik vind het belangrijker om een stabiele, fijne en gelukkige relatie te hebben en laten wij dat nou net hebben. Zonder kind. Mensen denken vaak dat als je lang samen bent, er getrouwd moet worden en dat er dan een kind komt…..helaas bij ons is het geen van beide. Wij zijn ook niet getrouwd, maar wel gelukkig met elkaar.
Vind je kinderen dan niet leuk? Dat is een vraag die me ook nog wel eens gesteld werd. Jawel hoor, ik vind kinderen best leuk en heb in onze vriendenkring genoeg kinderen zien opgroeien van baby, naar peuter, naar kleuter, naar puber en jong volwassene. Hartstikke leuk om te zien hoe zo’n persoon zich ontwikkeld.
Ik mag nu ook weer van dichtbij de ontwikkeling van 2 kinderen meemaken, echt zo gaaf om te zien en ja ik ben dol op die mannetjes en kan er ook echt wel van genieten, maar voor mij is dit genoeg.

Alzheimer

Alzheimer…..volgens de dikke Van Dale: (voluit: ziekte van Alzheimer) (vroegtijdige) dementie, maar dan is daar die vraag, wat is dementie? Dementie is geheugenverlies, dat met name bij oudere mensen voorkomt. De meeste mensen weten dit uiteraard wel, maar hoe ga je er mee om als het dicht bij je in de buurt komt?

Ik kan inmiddels uit ervaring vertellen, dat het omgaan met een dementerend persoon best lastig is. Nu ben ik wat dat betreft niet één van de geduldigste mensen en kan ik heel af en toe nog wel eens fel of ongeduldig reageren, al  moet ik zeggen dat het me wel steeds makkelijker af gaat om rustig te blijven en op een normale manier te reageren.
Ook is het soms best wel heel komisch, zo komen wij bijvoorbeeld in de koelkast 10 kuipjes smeerkaas tegen, heel veel zoetigheid, maar een gezonde maaltijd is er niet te vinden. Overigens ook één van de kenmerken van dementie. Het niet meer zo goed voor jezelf zorgen.

Gelukkig is er van buitenaf best veel hulp, dat ervaren we dan wel weer als prettig, want ja, hoe gaan we verder? Er zijn tal van mogelijkheden, maar het belangrijkste is dat deze persoon toch wel zo lang mogelijk zelfstandig kan blijven wonen en het blijven stimuleren om zo veel mogelijk zelf te doen. Is overigens ook niet altijd even makkelijk. Uiteindelijk komt het wel weer op zijn pootjes terecht en komt er wel een oplossing voor in de toekomst

In het onderstaande filmpje afkomstig van Alzheimer Nederland wordt duidelijk gemaakt wat dementie is.      

Wat is dementie? Op veler verzoek hebben we een uitleg van 1 minuut gemaakt. Wat vinden jullie van het resultaat?

Geplaatst door Alzheimer Nederland op maandag 9 oktober 2017

 

Egoisme

Wat verstaan we onder egoïsme? Ik heb Wikipedia geraadpleegd en die zegt het volgende: Egoïsme: ook wel ikzucht of zelfzucht genoemd, is een menselijke eigenschap waarbij iemand streeft naar eigen voordeel en geluk met verwaarlozing van de belangen en het geluk van anderen.
Volgens Wikipedia zijn er 2 soorten egoïsme:
Egoïsme in morele zin
Dit is egoïsme waarbij een persoon meer aan zijn eigen bevrediging denkt dan aan de bevrediging van anderen. Dit wordt algemeen als een negatieve eigenschap beschouwd.
Egoïsme in andere zin
Dit is het zorgen voor het eigen welzijn. Dit soort egoïsme heeft over het algemeen geen negatieve connotatie, omdat het een vanzelfsprekende zaak is dat organismen op hun eigen welzijn letten.

Ik merk dat er heel veel mensen zijn, die heel veel met zichzelf bezig zijn en weinig interesse tonen in de medemens. Met jezelf bezig zijn is op zich niet erg, dat ben ik ook (daarover later meer ), maar een klein beetje interesse tonen in je medemens is hopelijk niet teveel gevraagd.

De vraag die vaak gesteld wordt als mensen elkaar weer zien is “hoe gaat het?” Deze vraag wordt over het algemeen uit beleefdheid gesteld, want vaak zal het iemand echt niet interesseren hoe het met die persoon gaat. Probeer deze vraag ook eens diep uit je hart te stellen en stel je ook open voor het antwoord. Ook al kan dit een antwoord zijn, die je liever niet hoort, of waar je niet op zit te wachten.

Het kan ook de omgekeerde wereld zijn, jij stelt een vraag, de persoon aan wie jij je vraag stelt houdt een heel verhaal, al dan niet positief, maar heeft totaal geen interesse in jou. Ook dit is een vorm van egoïsme, niet leuk, maar helaas wel de waarheid. Deze mensen horen zichzelf erg graag praten en lijken zichzelf ook erg leuk te vinden. Heel fijn hoor als je zo van jezelf houdt, maar hou er ook een klein beetje rekening mee, dat een ander dit misschien helemaal niet leuk vind.

Ikzelf probeer (hopelijk) in de goede zin egoïstisch te zijn en ja, dat is soms echt niet makkelijk. Ik ben niet zo heel goed in nee zeggen en aan mezelf denken. Al gaat het langzaamaan wel iets beter. Al doende leert men zeggen ze wel eens.